تبليغاتX
به خانه ی نیلوفری من خوش آمدید

به خانه ی نیلوفری من خوش آمدید

من امشب می میرم ...
 

 یه عاشق ، بی قایق ، تو دریا ...

 چشماشو می بنده ، تو رویا ...

 من عاشق ، بی قایق ، تو دریا می میرم ..

 چشمامو می بندم ، بی رویا می میرم ..

 میرم و می میرم ، آسوده میشم از عشق ،  میرم و می میرم ..

 جشن تولد مرگمو برای تو ، زیر آب می گیرم ..

 یه عاشق ، بی ساحل ، تو دریا ................

 پریای دریا ، من امشب می میرم ..............

                    

    تولدم مبارک ...

       

نوشته شده در شنبه سی ام خرداد 1388ساعت 15:30 توسط نادیا

هدیه از عاشق ناشناس...
 

 این شعر ، هدیه ی یه دوست مهربونه بر اساس پست قبل :  عاشق ناشناس

 

 آنگاه که اسیر سکوتی کشنده بودم .. 

 آمدنت را در ذهن دیدم ..

 و خرامیدنت .. که چه زیبابود..

 خواستم با ناله ای حزن انگیز سکوت را بشکنم ..

 اما ..

 ژاله های اشک در چهره ام نوید انقلاب دل را می دادند ..

 وعجیب اینکه فاصله ما از تار مویی کمتر بنظر می رسید ..

  چون تو قلب مرا در اسارت خود داشتی ..

 پس تو هم قطره اشکی بریز ...

 تا خانه عشقمان را معطر کنیم ..

               

نوشته شده در چهارشنبه بیستم خرداد 1388ساعت 17:51 توسط نادیا

دریغ ...
 

 تقدیم به مهربونم :  TEAR

 من آمدنت را ، دیدنت را ، در شب های تنهایی خود انتظار کشم. گل عشق را در خود بشکنم و

 تنها باران اشک چشمان تو ، آن را به ثمر خواهد رساند و تنها قطره ای از چشمان تو ، ای یار مهربان ،

 فاصله ها را از بین خواهد برد و اکنون فاصله ی من و تو ، تنها به اندازه ی یک تار موی زیبا ، به اندازه ی

 یک قطره اشک ، از چشمان توست ........

                             

نوشته شده در یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت 2:58 توسط نادیا

افسوس آدمی ...
 

 بزرگ ترین افسوس آدمی این است که حس می کند می خواهد اما نمی تواند : و به یاد

  می آورد زمانی را که می توانست ، اما نخواست ...

     

نوشته شده در جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 3:5 توسط نادیا

قبله ی من ...
 

 بر بام دلم آویخته ای ، تا قنوتم را به سمت آبی لحظه هایت رهنمون کنی ...

                                   

                                             

نوشته شده در یکشنبه شانزدهم فروردین 1388ساعت 19:37 توسط نادیا

حضور ..........
 

 حضور هیچ کس در زندگی ما اتفاقی نیست . خداوند در هر حضور جادویی نهان کرده برای

 کمال ما .

 خوشا آن روزی که دریابیم جادوی هر حضور را .............

                         

نوشته شده در یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 1:52 توسط نادیا

عید 88 ...
 

 سلام به همه ی داداش ها و آبجی های مهربون ...

 سال خوبی داشته باشین .. عیدتون مبارک ...

 خونه ی نیلوفری ۳ ساله شده .. ( بازم با تاخیر گفتم ) ...

 سبز و نیلوفری باشین ...

 

                                            یاعلی!!!

 

 بر ما سالی گذشت ، بر زمین گردشی و بر روزگار حکایتی ... امید که آن رفته ، باشد به نیکویی ،

 و این نو ، همی آید به شادی ...

          

نوشته شده در دوشنبه سوم فروردین 1388ساعت 2:3 توسط نادیا

کوتاه تر از کوتاه ...
 

 همیشه قبرستانی در قلبت ، برای خاکسپاری خطاهای دیگران بساز ...

                                               

نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت 23:57 توسط نادیا

تو ، نیاز من ...
 

 ازم پرسید چون بهش نیاز داری دوسش داری ، یا چون دوسش داری بهش نیاز داری ؟؟

 گفتم : چون دوسش دارم ، بی نیاز ترین آدم دنیام ...

            

نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 1:22 توسط نادیا

زمستون ، فصل تولد تو ...
                             

 تولدت مبارک خوش اومدي ستاره                 گر چه از راه دور هيچ فايده نداره

 براي سال بعدم از حالا بي امونم                  هر چي تولد داري ميخوام پيشت بمونم

 دريا به احترامت امروزو طوفاني نيست          مسافرا زود ميان جاده ها طولاني نيست

 خدا تو اين روز خوب تورو به ما هديه داد        همه مثل هم بودن يه فرشته فرستاد

 اولين روز اومدي تابيدي جاي خورشيد           خدا گناهامونو به خاطر تو بخشيد

 يه سبد عشق اوردي از آسموناي دور           چه اسمي روت گذاشتن پر از شکوه و غرور

 بادکنکاي رنگي شمع و گل و فشفشه           الهي زنده باشي تا آخرو هميشه            

 مي شينم و مي شمرم بازم ستاره ها رو       به جون اين تولد قسم ميدم خدا رو 

 که سال ديگم امروز نشسته باشي پيشم      تولدت مبارک دارم ديوونه ميشم

 تولدت پر از گل پر از شمع هاي روشن           کاش که تو اين روز پاک يه کم باشي ياد من

                                                      

  بهار را سپری می کنم ... تابستان را می شویم ... پاییز را جارو می کنم تا همیشه زمستان 

  باشد .. همیشه بهمن باشد و همیشه تولد تو باشد و تو باشی و تو ...

                                                       

 آرزویم این است : نتراود اشک در چشم تو هرگز ، مگر از شوق زیاد ...

                        نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز ...

            و          به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی. عاشق آنکه تو را می خواهد ،،،،،،

            و           تو را دوست بدارد به همان اندازه ...

       

نوشته شده در جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 2:22 توسط نادیا

رویای دور من ...
 

 بازخواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد .

 پس نگو رویای دور از دسترس خو ش نیست.... قبول ندارم..!

 گرچه جسم خسته است ولی، در دل غوغایی بر پاست ........................................

                           

نوشته شده در یکشنبه ششم بهمن 1387ساعت 12:45 توسط نادیا

عادت ...
 

  ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج را نمی شنوند .

                                                                           چه تلخ است قصه ی عادت ...

                  

نوشته شده در سه شنبه یکم بهمن 1387ساعت 3:7 توسط نادیا

تقدیم به مهربونم : اشک ...
                

 شبانگاهان لب دریاچه می رفتم و می گفتم به خود ،

 او یک شب آن جا دیده خواهد شد ...

 من او را پیش از این هرگز ندیده ،

 نام او را نیز نشنیده ،

 ولی انگار با هم روزگاری آشنا بودیم.

 نمی دانم کجا بودیم که ،

 من در نیلی چشمان او ،

 او در کبود رود شعر من ،

 زمان ها در شنا بودیم.

 شبی آمد ، ولیکن دیر وقت آمد.

 نه فانوسی ، نه مهتابی ..

 هوا بی ابر بود و دامن دریاچه پر از غاز .

 سوار قایقی گشتیم و بر خیزابها رفتیم تا دیری ،

 ولی دردا ! چه تقدیری ...

 من او را باز هم نشناختم ، زیرا :

 که شب بود و موج نیرومند ،

 از آن سو قصه ی تلخی است..

 ای افسوس ، ای اندوه ،

 او را موج ها برده !

 

 و اینک ،،،،،،،

 هر سحر در قلب من نیلوفری نمناک می روید.

                   

نوشته شده در جمعه سیزدهم دی 1387ساعت 4:25 توسط نادیا

یادگاری از یه مهربون ... صدای پای آب ...
 

 پنج سال است چهره ی ماه ،                پشت ابری همیشه پنهانست

 پنج سال است قصه ی یوسف ،             نقل قول زنان و زندانست

 پنج سال است خنده ی آن گل ،              آرزوی سکوت گلدانست

 وقتی بردن از این جهان میگفت :             گشتن آواره جرم انسان است

 دوستت دارم ای پری هرچند ،                 دیدنت بر من افسانستای خدا درد او کشتم

 پنج سال است درد من آنست ،               پنج سال است او نمی خندد .

                          پنج سال است او به زندان است .........

نوشته شده در چهارشنبه چهارم دی 1387ساعت 2:57 توسط نادیا

آبجی کجایی ؟؟؟؟
                                  

      

 ماهم برون شد از شهر و چشمم پنج سالیست...

                                     حال هجران، تو چه دانی که چه مشکل حالیست!!!

 

   اینم پنجمین سال رفتن گلم ............. خیلی سخته ... خیلی .........

نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 2:53 توسط نادیا

کوتاه کوتاه ...
 

مترجم کسی است که سکوت را معنا کند.

نوشته شده در چهارشنبه ششم آذر 1387ساعت 19:27 توسط نادیا

جشن میلاد تو ...
                      

 برای روز میلاد تن خود                                 من آشفته رو تنها نذاری

 برای دیدن باغ نگاهت                                  میون پیکر شب ها نذاری

 همه تنهاییا با من رفیقن                             منو در حسرت عشقت نذاری

 برای روز میلاد تن خود                                 منو دور از دل و دیدن نذاری

 دلم دلتنگه و مهرت رو میخواد                       دلم رو در پی غم ها نذاری

 میام تنها توی قلبت میشینم                       منو قلبت رو جایی جا نذاری

     عزیزم جشن میلادت مبارک                         منو اون سوی جشن دل نذاری

 

 

                  ۱۸ سالگیت مبارک فرشته ی خوابیده ی من

                           

نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387ساعت 16:0 توسط نادیا

بعد از چند روز ...
                           

 نبودم چند روز .. اما حالا هستم ..

  برگشتم .. کاش برنمی گشتم .. این چند روزی که نبودم مهمون بیمارستان بودم .. خانواده ی

  بیچاره ی من از اون راه دور اومدن بالا سر من ..............

  احساس پوچ بودن میکنم .. من این زندگی رو دوست نداشتم . حالا نه دوسش دارم ، نه حاضرم بهش

  ادامه بدم .. می دونم که مجبورم تا آخرش برم . اما واسه به آخر رسوندنش تلاش نمی کنم ..

  حالم از بودن به هم می خوره ..  خاطره های قبل داره زجرم میده .. 

                                  

                                           لطفا نصیحت نکن !!!!!!!!!!!!!!

 

  ترم سوم دانشگاه هم داره میگذره .. با کلی غیبت و گواهی دکتر و .............................. و همینه

  تنها بهونه واسه تنها زندگی کردن من تو این شهر غریب .................

                            

نوشته شده در دوشنبه سیزدهم آبان 1387ساعت 0:39 توسط نادیا

دنیای من ... دنیای تو ...
 

 منتظر کسی باش که اگه حتی در ساده ترین لباس بودی ، حاضر باشه تو رو به همه دنیا

 نشون بده و بگه :           این دنیای منه ...

                        

نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 0:26 توسط نادیا

حس این روزا ، حس رفتنه ...
 

                            

 زندگی گفت : کجا حل شود این مشکل من ؟؟

                           مرگ خندید و بگفت :  منزل من ، منزل من .........

                      

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387ساعت 20:1 توسط نادیا

کوه و برف ... تو و من ...
 

                              من چو برف بودم و او چو کوه ،

 

  برف آب شد به پای کوه ،

                                       و    

                                                 به جا ماند کوه .............

                                     

نوشته شده در شنبه بیستم مهر 1387ساعت 1:40 توسط نادیا

بالاخره اومدم ...
 

سلام ..

من برگشتم ... فکر میکنم کمی دیر کردم .. اما بالاخره اومدم ...

حرف خاصی نیست .. فقط مرسی از اینکه خونه ی منو تنها نذاشتین ...

اینم تنها چیزی که دوست دارم بگم : 

                                                  اگه یه روز ، بگم از این حکایت ، که .....................

                    

نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مهر 1387ساعت 17:8 توسط نادیا

اومدم واسه چند روز ...
 

 سلام به همه ی داداش ها و آبجی های نیلوفریم :

 برگشتم اما دوباره باید برم ...

 امتحان دارم و دلیل برگشتنمم همینه ...  واسم دعا کنین ..

 دوستون دارم ..

 

                     یاعلی!!!

 

 تلاش برای فراموش کردن کسی که دوسش داری ، درست مثل اینه که کسی رو که ندیدی ، بخوای به

 خاطر بیاری ........

          

نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور 1387ساعت 0:40 توسط نادیا

متن از داداش رضا ...

 خسته ام از اين روند بي بهانه و تلخ

 دلم گرفته از اين نوسان ها ي زوركي .

 كاش دستي ساده مرا از ترانه ي اكنون مي چيد ...
 
 من به هيچ مي نگرم و نميدانم چرا ديگر كسي براي كبوتر تنهايي شعر نمي خواند .......
 
 چه حباب بي رنگي دارد عشق در فضاي ذهن من .
 
 هميشه به عبور مي انديشم ...

 قافيه هاي خاكستري را به دفتر چشمانم سنجاق مي كنم و صبوري مي كنم در اين تشويش مدام ...
 
من را بنگر در اين خطوط ..........
 
 گاهي ازحضور ناتمام خودم هم سيرم .
 
 يك تكه نور هم كافي بود تا عبور كنم از اين دهليز عبوس ... از اين سراي غريب ...
 
 من به سفري سخت مي انديشم و نمي دانم تاب پاسخگويي گناهان اين روح فرسوده را دارم يا نه ...
 
 من به شعله ور شدن مي انديشم ............
 
 هر چند كه از غباري بي تپش بودن مي ترسم .........!

 

 خسته ام بسيار ...........

 

 تا ۲ هفته ی دیگه   یاعلی!!!

نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387ساعت 18:23 توسط نادیا

تقدیم به آبجیم ...
 

 تو مپندار که از عشق تو دل برگیرم ،

                                  ترک روی تو کنم ، دلبر دیگر گیرم !

 بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری ،

                                 من کفن پاره کنم عشق تو از سر گیرم ...

   

نوشته شده در چهارشنبه نهم مرداد 1387ساعت 1:53 توسط نادیا

زمستان ...
 

 هیچ زمستانی ماندنی نیست ..

 حتی اگر همه ی شب هایش یلدا باشد ... !

               

نوشته شده در شنبه پنجم مرداد 1387ساعت 22:55 توسط نادیا

می دوزم ...
 

 می دوزم ...

 شادی را به غم ،

                            زیاد را به کم ،

                                               درخت را به ریشه ،

                                                                          گاهی را به همیشه ،

ستاره را به آسمان ،

                           زمین را به کهکشان ،

                                                     کهنه را به نو ،

                                                                           و خودم را به تو .....................

                                             

نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 1:21 توسط نادیا

زندگی ...
 

 زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست ... امتحان ریشه هاست .

 ریشه هم هرگز اسیر باد نیست ...

 زندگی چون پیچکیست ، انتهایش با خداست ......... !

         

نوشته شده در جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 2:52 توسط نادیا

..
 

 این دست من از خاک است ، 

                                               در خاک شود روزی

 این خط من از دفتر هم ،       

                                               پاک شود روزی

 هر کس که مرا خواهد ،          

                                               این خط مرا خواند

 شاید که کند یادم ،              

                                              افسرده شود روزی ....

            

  این روزا پر از دلشوره و استرس ام ...........

نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 1:56 توسط نادیا

می دانم ...
 

 می دانم روزی خواهی رفت ... می دانم بر نخواهی گشت ...

 زمان همه چیز را پشت سر خواهد گذاشت ..

 می دانم که بر نخواهی گشت ...

 چه اتفاقی بین ما افتاد ؟؟؟

 هزاران سال کافی نبود برایمان که خاطرات ذهنمان محو شوند ...

 و اکنون این جا هستم .

 می دانم که می گذاری و می روی..

 می دانم که خود باید کوچت دهم . می دانم که تو را گم خواهم کرد .

 هیچ چیز نمی تواند همان طور که پیش تر بود باشد ..

 من این جا هستم ..........

                            

نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 0:22 توسط نادیا

درباره

" خونه ی نیلوفری رو تقدیم می کنم به خواهر گلم " نیلوفر " که دیگه تو این دنیا نیست "

--------------------------------

گرچه نمیبینم گل روی تو را ،

خاطراتت را در این غمخانه

پنهان می کنم.

گوهر یکدانه ، نیلوفر ، تو را ،

تا ابد در سینه مهمان

می کنم.

ناوبری
داداش ها و آبجی های نیلوفری

من از این فاصله ها دلگیرم
قلب های سنگی
امید من
عاشقانه ها -::- موج خروشان عشق
سلام بهاری
ماه تو آسمون
چرندیات یک دانشجو
جدیدترین آهنگ ها در آمل موزیک
lover 619
ミ★ミ هالیییوووووووودミ★ミ
دانلود نرم افزار
وروجک
Bax067
آموزش حرفه ای هک
نیلوفرهای عاشق
غروب با لک زیباتره
جملات عشقولانه
تسلیم او
محکوم به تنهایی
کلبه
همه چیز در مورد کامران و هومن
رویای گل رز
کلبه تنهایی
جادوی عشق
ایثاروشهادت
شما چی می خواید ؟؟
عشق خونین
بزرگترین سایت دانلود نرم افزار
چیستا ..
دستان شفا بخش
باغ بی برگی
موزیک ترکی
ترفندستان ( سامان )
تنهایی بیا تو
تکیه گاه یه عاشق
برنامه نویسی
niki_ashk
سلام عاشقونه
گالری دروغ گویان بزرگ
زندگانی احسان ..
چشمای بارونی
برهان
زندگی
آرزو بارانی
F.A.R.Y.A.D.E...B.I.S.E.D.A
روزهای بارانی
مهر و ماه
خاطرات یک گناه
هرچیزی که از کامپیوتر بخواهید ..
عاشق گمشده
آرشیو پیوندهای روزانه

آبجی ها و داداش های نیلوفری

نانا
من نيلوفرم !
نیلوفر عاشق
به این غمکده یه سری بزن ( آخر هرچی وبلاگه )
خرس های قهوه ای دیوونه
اشک سرما
گلر (این آقا شاعرم هست)برو خودت ببین
شبکه ی عشق
اینم بمونه...
خانه ای با طرح نو
پرنده ی خیال
دنیای فوتبال
فرقه اهل حق و آئین یاری
آسمان باز 2
کلبه آبی
میم مثل مهربونی
جمعه بازار
هادی آفریده
می خوامت
west life
اشک بارون
شهنان تبریک گویان
بچه دیوونه
ADNICE
Rap
*****ELENOR*****
Hero-C
واي..هرچي بخواي..نترس كليك كن
سجاد رحیمی مدیسه
پسر خاله ها
عشق خاطره و تنهایی
آقاهه
تگرگ مرگ
مشکی پوش
عزرائیل
عزیز هروی
همه چی و هیچی
دختر تنها
خلود یعنی جاودانگی
غریبی آشنا
پرنسس موبایل
سرمایه گذاری و دریافت سود
دایی و یگانه کوچولو
اشکی و لبخندی
بیقرار
علمی - فن آوری

نوشته های نیلوفری
آرشیو تاریخی
خرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384