به خانه ی نیلوفری من خوش آمدید

می خواستم بگم ... !

darentezare-marg — Tue, 18 Aug 2009 22:43:18 GMT

می خواستم بهت بگم چقدر پریشونم، دیدم خودخواهیه ... دیدم نمی تونم ...

تحمل می کنم بی تو، به هر سختی، به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی، به شرطی بشنوم

دنیات آرومه... که دوسش داری از چشمهات معلومه...

یکی اونجاست شبیه من، یه دیوونه، که بیشتر از خودم قدرتو می دونه ...

فراموشم نکن ...

darentezare-marg — Fri, 14 Aug 2009 00:15:47 GMT

ای که چشم روشنت را سایه های غم گرفته

قلب من، از رفتن تو، این چنین ماتم گرفته

بعد من روزی پریشان می روی تو، پری من

تا بسازی از سکوتت، قصه ی افسانه ی من

یاد روزهای آشنایی و جدایی،

چشم تو غمگین تر از باران گریه ست

می فشانی اشک حسرت، در غم عهد شکسته

دیگر از گریه چه حاصل؟؟ بین ما دریا نشسته

تقدیر شوم ...

darentezare-marg — Sat, 08 Aug 2009 22:57:18 GMT

می رهم از خویش و می مانم ز خویش،

هر چه بر جا مانده ویران می شود...

روح من چون بادبان قایقی،

در افق ها دور و پنهان می شود...

می شتابند از پی هم بی شکیب،

روزها و هفته ها و ماه ها...

چشم تو در انتظار نامه ای،

خیره می ماند به چشم راه ها...

لیک، دیگر پیکر سرد مرا،

می فشارد خاک دامنگیر، خاک...

بی تو، دور از ضربه های قلب تو،

قلب من می پوسد آن جا زیر خاک...

بعد ها نام مرا باران و باد،

نرم می شویند از رخسار سنگ...

گور من گمنام می ماند به راه،

فارغ از افسانه های نام و ننگ...

حمید مصدق...

darentezare-marg — Tue, 04 Aug 2009 20:54:18 GMT

زندگی در چشم من شبهای بی مهتاب را ماند،

شعر من نیلوفر پژمرده در مرداب را ماند،

ابر بی باران اندوهم،

خار خشک سینه ی کوهم،

سال ها رفته است کز هر آرزو خالی است آغوشم،

نغمه پرداز جمال و عشق بودم، آه...

حالیا، خاموش خاموشم،

یاد از خاطر فراموشم!...

بهنام ...

darentezare-marg — Sat, 01 Aug 2009 01:42:18 GMT

زیر خاکستر ذهنم باقی ست، آتشی سر کش و سوزنده هنوز...

یادگاری است ز عشقی سوزان، که بود گرم و فروزنده هنوز...

عشقی آن گونه که بنیان مرا، سوخت تا ریشه و خاکستر کرد،

غرق در حیرتم از این که چرا، مانده ام زنده هنوز...

گاهگاهی که دلم می گیرد، پیش خود می گویم،

آن که جانم را سوخت، یاد می آرد از این بنده هنوز... ؟

سخت جانی را بین، که نمردم از هجر...

مرگ، صد بار به از، بی تو بودن باشد.

گفتم از عشق تو من خواهم مرد،،،

چون نمردم، هستم، پیش چشمان تو شرمنده هنوز...

گرچه از فرط غرور، اشکم از دیده نریخت،

بعد تو لیک، پس از آن همه سال، کس ندیده به لبم خنده هنوز...

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت،،،

سال هاست که از دیده ی من رفتی، لیک، دلم از مهر تو آکنده هنوز...

دفتر عمر مرا، دست ایام ورق ها زده است،

زیر بار غم عشق، قامتم خم شد و پشتم بشکست.

در خیالم اما، هم چنان روز نخست، تویی آن قامت بالنده هنوز...

در قمار غم عشق، دل من بردی و با دست تهی،

منم آن عاشق بازنده هنوز...

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش،

گر که گورم بشکافند، عیان می بینند،

زیر خاکستر عشقم باقی ست،

آتشی سرکش و سوزنده هنوز ...

نهمین سالگرد رفتن همیشگیه پسر عمومه ... بهنام عزیزم ، روحت شاد ...

نکن این کار رو ...

darentezare-marg — Mon, 27 Jul 2009 22:43:18 GMT

سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد ،

آنچه خود داشت ، ز بیگانه تمنا می کرد ...

خوب من ...

darentezare-marg — Tue, 14 Jul 2009 11:41:18 GMT

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم ؟ !

پس چرا از تو نپرسند که چنین خوب چرایی! ؟

از دل برفت ؟؟؟

darentezare-marg — Wed, 08 Jul 2009 21:58:18 GMT

این حقیقت است که از دل برود ، هر آن که از دیده رود ...

خسته تر از همیشه ...

darentezare-marg — Mon, 06 Jul 2009 01:37:18 GMT

نه ... هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف نمی رهاند و فکرمی کنم این ترنم موزون حزن، تا ابد شنیده

خواهد شد .

نه ... وصل ممکن نیست.. همیشه فاصله ای هست ...

خسته تر و داغون تر از همیشه ام .. هم جسمی و هم روحی .. جسم به جهنم .. سر دو راهی ام.

همه چی داشت خوب پیش می رفت .. اما نمی دونم چی شد !!! چی میشه که آدما عوض میشن ؟

کی عوضشون میکنه ؟؟؟ چرا خودشون متوجه ی تغییر ی که کردن نمیشن ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من امشب می میرم ...

darentezare-marg — Sat, 20 Jun 2009 11:59:18 GMT

یه عاشق ، بی قایق ، تو دریا ...

چشماشو می بنده ، تو رویا ...

من عاشق ، بی قایق ، تو دریا می میرم ..

چشمامو می بندم ، بی رویا می میرم ..

میرم و می میرم ، آسوده میشم از عشق ، میرم و می میرم ..

جشن تولد مرگمو برای تو ، زیر آب می گیرم ..

یه عاشق ، بی ساحل ، تو دریا ................

پریای دریا ، من امشب می میرم ..............

تولدم مبارک ...